Een verstrengelde wereld vraagt om meer verbinding

Gepubliceerd op 31 mei 2021 om 10:42

We leven in een verstrengelde wereld. We zijn deel van een relationele werkelijkheid. Iedereen hoort erbij. Iedereen moet kunnen meetellen. Alles ondersteunt alles. Kunnen we de co-existentie herstellen? Kunnen we weer rekening houden met elkaar? 

“Onze sociale orde, die uitgaat van de onafhankelijkheid van het individu en waarvan het voornaamste streven het maximaliseren van de individuele vrijheid is, moet veranderen. Dit in het licht van de (simpele) realiteit dat het individu deel uitmaakt van een verbonden orde. Hetzelfde kan waarschijnlijk ook gezegd worden van architectuur.”

 “Ik streef ernaar om architectuur te maken die in de zuiverste zin van het woord ecologisch is. ‘Tangling’ is de term die ik daarvoor verkies te gebruiken.

De levende wereld die we bewonen - van een microniveau, zoals een eiwit, tot een macroniveau, zoals de jungle - vormt een onderling verweven of ‘verklit’ fijnmazig netwerk. 

Iets raakt initieel verstrikt, het verknoopt zich met weer andere zaken 

en vervolgens is er weer iets anders dat op zijn beurt daarmee verweven raakt, en ga zo maar door. 

Zulke uiteenlopende wederkerigheid resulteert in een orde van verfijnde co-existentie.”

Japanse Architect Akihisa Hirata


«   »