Een open, verbindend en spiritueel humanisme

Gepubliceerd op 7 juli 2021 om 17:41

‘Humaniteit. Uitdagingen en perspectieven voor een eigentijds humanisme’ van Koo van der Wal

Humaniteit kan als de centrale idee van het humanisme beschouwd worden. Niet dat het op die idee het alleenrecht bezit. Maar het humanisme, het woord zegt het al, heeft wel een speciale relatie tot het humanum, dat wat de mens tot mens stempelt.

In dit boek wordt een pleidooi gevoerd voor een herijking van de idee van het humanum of het menselijke. Het schetst de contouren van een notie van humaniteit die

  • een positieve relatie tot de natuur inhoudt,

  • getekend is door een sociaal ingekleurde autonomie met een menselijk gezicht

  • en die een ander venster op de zin-problematiek opent door het menselijk zoeken naar zin in te bedden in een spiritueel te noemen kader.

In dit boek gaat Koo van der Wal, emeritus-hoogleraar wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam, op zoek naar een herijking van het humanistische gedachtegoed.

Volgens Van der Wal beantwoordt het traditionele humanisme, met zijn mechanische wereldbeeld, activisme en antropocentrisme, niet voldoende meer aan de nieuwe maatschappelijke vraagstukken.

De auteur noemt er drie: de verstoorde relatie met de natuur, de verkilling en verharding van tussenmenselijke verhoudingen, en de spirituele armoede.

Op elk van deze probleemsferen geeft de auteur perspectieven voor een eigentijds humanisme. Zo pleit hij voor:

  • een openheid die de moderne vervreemding tussen mens en natuur overstijgt,

  • voor een relationeel vrijheidsbegrip, waarin vrijheid zich slechts realiseert in verbinding en solidariteit met anderen.

  • voor het inschakelen van de bronnen van zinvinding en zingeving. Een spiritueel humanisme kan een voller en krachtiger humanisme worden.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.