Met een dynamiek van vrije, onstuitbare inspiratie kleurt de Geest buiten de lijntjes

Gepubliceerd op 18 mei 2021 om 18:55

De allereerste tijd

Jezus was al een tijd overleden. Eerst waren er vooral het verdriet, de ontreddering en de angst bij de mannen en vrouwen die Jezus waren gevolgd. En dan woekerde er nog een hele tijd veel vertwijfeling in hun hoofd.

Ergens in die stille maanden na zijn dood kantelde het

in hun geest en hart. Onmogelijk om te zeggen hoe en wanneer precies. Maar het was een doorbraak van een nieuwe beleving

en een ander bewustzijn. Ze werden geschud en gestuwd door een nieuw Inzicht. Ze hadden zich vergist in hun eerste Jezusverwachtingen. Hij was niet de grootse Messias zoals die toen overal werd opgevat.

Ondertussen rijpte doorheen de tijd ook een ander besef:

dat Jezus niet gauw zou terugkomen, dat de komst van het Rijk Gods niet voor meteen zou zijn.

 

Een nieuwe, tweede tijd

Ervaring na ervaring werd een nieuwe, geestelijke ingeving

steeds duidelijker en sterker. Zij voelden Jezus op een andere wijze present. Hij verscheen nu in hun geest en hart.  Zijn g(G)eest werd vuur in elk van hen persoonlijk, in vrouwen en mannen.

Het krachtigst werkte zijn presentie in hun samenkomen,

in het bijzonder in het samenzijn rond brood en wijn.

Er was een tweede tijdperk aangebroken in het Jezusverhaal.

Na de fase van de fysieke Jezus, was het voortaan de tijd van de geestelijke Jezus.

Een derde tijdperk

En zo ging het verder. Paulus voegde er nog een derde tijdperk aan toe. Het was de tijd van besef dat de Geest, via intense, geestelijke ervaringen, in elke ontvankelijke mens werkzaam kon worden.

De nieuwe Geest van Jezus werkte nu ook voluit bij mensen

die hem niet persoonlijk hadden ontmoet.

De Geest van de nieuwe Jezus schiep nu ook voluit openheid

voor niet-joden.

Een vierde periode

Er ontlook nog een vierde tijdperk in de eerste eeuw van het jonge christendom: het was de tijd van de evangelisten. Ook zij voelden zich door die nieuwe, geestelijke Jezus gedreven. Zij hebben hem niet persoonlijk gekend, maar ze voelden in hun hart zijn nieuwe vuur branden. Met hun schrijftalent schreven ze - inspelend op hun eigen leefsituatie - elk hun eigen verhaal over het Jezusgebeuren.

Vanuit hun persoonlijk gegrepen zijn door de Jezusfiguur

legden ze elk hun eigen, nieuwe accenten

en samen gaven ze gestalte aan een evangelische spiritualiteit. In ervaringen van liefde en gerechtigheid was de nieuwe Jezus te zoeken en vinden, zo lezen we op vele plaatsen bij de evangelisten.

De historische Jezus was niet meer. God bleef meer dan ooit onzichtbaar. En Hij komt niet direct tussen in de loop van de mensengeschiedenis. Dat nieuwe, christelijke besef vond zijn neerslag in het Nieuwe Testament. Voortaan zijn Jezus en God in en tussen ontvankelijke mensen en in samenkomsten-in-zijn-Naam te zoeken en vinden. Dit werd mooi en krachtig verwoord in 1 Joh. 4, 11-13.

Niemand heeft God ooit gezien, maar als wij elkaar liefhebben,

leeft God in ons, dan is zijn liefde volledig in ons aanwezig. 

En Hij heeft ons zijn Heilige Geest gegeven,

daardoor weten wij dat wij één met Hem zijn

en Hij één met ons is.“ 

 

Doorheen de tijd

 Het verhaal van de Geest is in 2020 jaar kerkgeschiedenis

alsmaar doorgegaan. Vandaag gelijkt het weer op het begin: in kleine groepen en gemeenschappen, in nieuwe bewegingen, centra en verenigingen. Er lijkt een vrijere, creatievere dynamiek te ontstaan buiten het officiële instituut. Kleurt de Geest niet altijd buiten de lijntjes? Zo ging het toch in heel de kerkgeschiedenis. Eigenlijk gaat het in wezen om dezelfde drive van het begin, maar in telkens nieuwe vormgeving.

 

In onze tijd

Wie de diepere werking van de Geest eenmaal ziet, denkt dynamisch en ruim en is bevrijd en hoopvol. Wie eenmaal ziet dat de Geest altijd weer vernieuwend werkt, zoals hij ook werkte in de leerlingen van Jezus, in Paulus en in de evangelisten, die leeft vrij, hoopvol en krachtig.

In elk van ons en in elke open en liefdevolle bijeenkomst van christenen schrijft de Geest het Jezusverhaal verder vandaag.

Sterk toch!  Mooi toch!

Pinksteren gebeurt altijd weer opnieuw, altijd weer nieuw.

Pinksteren blijft het krachtigste, christelijke feest!


«   »