Eindelijk volwassen. De wijsheid van de tweede levenshelft.

Gepubliceerd op 6 mei 2021 om 17:09

Frits De Lange wil in zijn boek ‘Eindelijk volwassen’ een eigen, nieuwe visie op de tweede levenshelft presenteren.

Niet het ideaal van een leeftijdsloze levensfase: ‘eeuwig jong!’

Niet het scenario van de ouderdom als verval.

Wel ouder worden als een kans voor groei en ontwikkeling in diepgang.

In onze eerste levenshelft gaat het om de versteviging van ons ego, in de tweede levenshelft om de verruiming ervan.

Het boek gaat om ‘leven in wijsheid’ als ideaal voor

onze voorlaatste en laatste levensfase.

De tweede levenshelft is een kans tot groei in zelfinzicht met de mogelijkheid om onszelf beter te kunnen overstijgen. Om zo te komen tot een diepere en vollere verbinding met de werkelijkheid.

Het leidt tot een leven in grotere vrede en tevredenheid,

in grotere verwondering en vervulling.

We kunnen er eindelijk toe komen om minder met onszelf en onze eigen kijk op het leven bezig te zijn en meer met het leven zoals het werkelijk is.

Wijs leven is ‘de illusie van onze autonomie’ opgeven om onszelf te kunnen loodsen doorheen onze afhankelijkheid van de wisselvalligheden van het leven en van de turbulente gebeurtenissen in de wereld.

De wijsheid van de tweede levenshelft helpt ons de waan op te geven dat wij in het centrum van de wereld staan. Het is een moeilijke oefening in deze door en door ik-gerichte (narcistische) tijd.

Wijsheid van leven is leren deelnemen aan de grotere en ruimere werkelijkheid waarin we bestaan.

Het vraagt overgave om maar een golf te zijn in de grote oceaan te zijn. Dat is de kunst van de tweede levenshelft: ons van onszelf verlossen om ons te verbinden met het grote, stromende leven.

Zeker ook oog in oog met de nadere dood worden we uitgedaagd om nederig te worden. Om ons bestaan en al onze realisaties en bezittingen te relativeren en los te laten. Onze laatste levensfase wordt een oefening in zelfverlies, zelfloosheid en zelfvergetelheid.

‘Ek mis myself steeds minder’ verwoordde de Zuid-Afrikaanse dichteres Elisabeth Eybers het zo mooi.

Ik heb al veel boeken gelezen over de tweede levenshelft.

Het boek van Frits De Lange is misschien wel het beste.

De auteur weet heel goed in dialoog te gaan met het denken en levensgevoel van ‘moderne’ mensen. Hij verwerkt ook veel boeiende gerontologische literatuur.

Ikzelf heb in het boek bijzonder veel zinnen en passages aangestreept.

En ik heb het meteen al een tweede keer gelezen.

‘Eindelijk volwassen’ is een stevig boek met een zeker filosofisch niveau. Geïnteresseerde lezers moeten zelf oordelen of ze dit ietwat ‘abstractere leeswerk’ willen aanvatten. Het zal hen zeker veel deugd doen.


«   »