Met interesse voor de humaniteit van Jezus

Gepubliceerd op 2 juni 2021 om 11:21

Over de historische Jezus weten we objectief niet zoveel.

Wat we over hem weten komt via de gelovige ingesteldheid

van de leerlingen na zijn dood en van Paulus en de evangelisten

die Jezus zelf niet hebben gekend.

Er zijn altijd al vele visies over Jezus geweest. In onze moderne tijd is dat nog meer het geval. Toevallig kwam ik weer in contact met de film Jesus Christ Superstar uit 1973, met een heel menselijke, vredelievende hippie Jezus. In 1989 was er de goed gedocumenteerde Franse-Canadese Jezusfilm Jésus de Montreal: met een godsdienst- en kerkhervormende Jezus.

Onlangs zag ik The New Gospel, de pas uitgekomen Jezusfilm van Milo Rau die ons een geactualiseerde, maatschappij-betrokken Jezus toont, kritisch voor de - neoliberale - uitbuiting van mensen vandaag.

Elke tijd legt weer eigen accenten in de benadering van de Jezusfiguur.

Toch wel merkwaardig welke kracht er blijft uitgaan van die Jezusfiguur.

Ik zie en lees hoe ook niet-dogmatische atheïsten zich geboeid en uitgedaagd blijven weten door de unieke, uitdagende en uitnodigende humaniteit van Jezus.

Ik denk met name aan het recente boek van Julian Baggini, ‘Een evangelie zonder God. Wat heeft Jezus ons te zeggen?’

De auteur is niet tegen Jezus, integendeel. Hij wil vooral beklemtonen dat je ook zonder God de mooie en uitdagende humaniteit van Jezus kan bewonderen. Hij wil tegelijk getuigen dat mensen ook zonder God heel humaan en sociaal kunnen zijn.

Gelovige christenen kunnen alleen maar blij zijn met de interesse van open atheïsten en agnosten voor de Jezusfiguur.

En harde atheïsten kunnen alleen maar genuanceerd aansluiten: er zijn meer verbanden tussen open humanisme en open godsdienstigheid dan er her en der wordt geponeerd.

Ik heb het boek met aandacht en genoegen gelezen.

En ja, het was weer een nieuwe, leerrijke leeservaring.


«   »