Deugen de meeste mensen wel?

Gepubliceerd op 6 juli 2021 om 17:46

Wat de evolutionaire biologie ons leert.

Dat uit niet-leven leven ontstond. Uit instincten een bewustzijn.

Uit fysieke hersenen geestelijk leven en lachen en vreugde

en inzicht in de betekenis van het leven.

Uit duisternis een menselijke soort die zelfbesef heeft:

een glimp mentaliteit in een uitgestrekt, grotendeel neutraal universum.

Wat de evolutionaire biologie ons leert.

Dat de mens een gespleten persoonlijkheid heeft.

Dat mensen deugen én mensen niet deugen.

Dat het samenleven van mensen op aarde in de loop van de tijd

beter van kwaliteit wordt, maar soms ook verslechtert.

Dat er altijd weer mensen en groepen de macht willen grijpen met minder goede bedoelingen, met agressieve impulsen en plannen.

Dat samenleving waakzaam moeten zijn om zich te beschermen in deze agressieve periodes. Samenwerken kan ten goede en kan ten kwade.

Wat de evolutionaire biologie ons leert.

Dat samenlevingen altijd weer kunnen afglijden in geweld.

Dat we bewuste inspanningen en ingrepen moeten doen om agressie te voorkomen en vermijden.

Er is vooruitgang mogelijk, er is regressie mogelijk.

Onvervalst onbaatzuchtig en tegelijk extreem gewelddadig,

altijd weer opnieuw blijkt het zo te zijn in de menselijke geschiedenis,

tot nu toe.

Wie in de komende weken - met meer tijd voor lectuur - zijn of haar bewustzijn wil aanscherpen, kan het boeiende en uitdagende boek lezen van primatoloog Richard Wrangham: ‘De goedheidsparadox. Deugen de meeste mensen wel?’.

Een boek dat ons bewust en alert maakt. De mens heeft een brede morele reikwijdte: van buitengewoon onzelfzuchtig en vreedzaam tot onnoemelijk wreed en egoïstisch…

 

 

 

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.