The Father

Gepubliceerd op 26 juni 2021 om 12:50

Het verleden en het heden worden hopeloos vermengd.

Verwarring is troef.

Waar woon ik? Wie ben jij?

Ik herken mijn eigen kinderen niet meer.

En wie ben ik?, zucht de vader finaal.

En wij, naastbestaanden, herkennen onze vader niet meer!

We verliezen hem. Hij treedt binnen in een andere, onbereikbare wereld. Hij wordt soms agressief, soms wat gek en dan weer depressief. 

Wat een ingrijpend gebeuren voor alle betrokkenen,

als dementie steeds meer bezit neemt van een mens.

Ook mantelzorgers hebben een groot incasseringsvermogen en geduld nodig in hun omgaan met dementerende mensen.

‘The Father’ is niet de allerbeste film over dementie.

Amour, Still Alice en Iris vond ikzelf sterker.

Maar ‘The Father’ is toch weer zeer de moeite waard voor al wie even wil stilstaan bij het bijzonder zware levenseinde van dementerende mensen.

De film is eigenlijk een ode aan mensen met zorg voor hun demente medemens.

Het gaat hierbij over liefde en zorg die tot het uiterste moeten gaan.

Er is geen grotere humaniteit en liefde op aarde dan deze nabijheid en zorg in extreem verlies.

Een film van Florian Zeller met schitterende acteerprestaties van Oliva Colman en Anthony Hopkins.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.